Geplaatst op — Geef een reactie

Polyvagaaltheorie

Polyvagaaltheorie

Polyvagaaltheorie: ‘de wetenschap van veiligheid’

 

Ons autonome zenuwstelsel treedt ook in werking bij stressprikkels: het herkent gevaar en zoekt een passende omgangsvorm. De polyvagaaltheorie, waarbij ‘poly’ staat voor ‘meer’, gaat ervan uit dat ons zenuwstelsel verschillende verdedigingsstrategieën hanteert wanneer we stress ervaren.Deze theorie is ontwikkeld door Stephen W. Porges. Het wordt ook wel ‘de wetenschap van veiligheid’ genoemd, waarmee we een verklaring hebben voor de werking van het autonome zenuwstelsel bij stress, trauma of angst (onveilig voelen).

De werking van ons systeem bij veiligheid of onveiligheid

 

We kennen allemaal de zogenoemde vecht-of-vluchtreactie (fight or flight), evenals de bevriezing (freeze). Volgens de polyvagaaltheorie kiezen we niet vrijwillig voor één van de twee reacties bij de dreiging van gevaar, maar wordt deze systematisch bepaald door ons zenuwstelsel. Kortom: het zenuwstelsel kiest wat er op een bepaald moment het best is om onze veiligheid te waarborgen.

Er zijn volgens de polyvagaaltheorie drie systemen waar we naar kunnen handelen, die werken als een hiërarchische ladder. Eén systeem betreft een veilige situatie, twee systemen betreffen een onveilige situatie. Werkt het bovenste systeem niet? Dan ga je een traptrede omlaag. Werk het middelste systeem ook niet? Dan zak je nog een trede. Is het gevaar voorbij? Dan kun je weer een trede omhoog.

Deze systemen bevinden zich binnen ons zenuwstelsel op verschillende plekken in het lichaam en werken ieder op een eigen manier. Hieronder vind je de benamingen van de drie systemen, waarna we verder ingaan op de precieze werking.

 

Ventrale vagale systeem:
Treedt op als we ons veilig voelen, Social Engagement System. Dit maakt dat je sociaal kunt zijn, kunt verbinden en creatief kunt zijn

Sympathisch systeem:
Treedt op als we ons (enigszins) onveilig voelen. Het is het systeem dat de meer primitieve vecht-of-vlucht responsen activeert.

Dorsale vagale systeem:
Treedt op als we ons (sterk) onveilig voelen en kan leiden tot een bevries reactie

1) Bovenste systeem: Ventrale vagale systeem

Binnen de ordening van systemen volgens de polyvagaaltheorie, wordt het bovenste systeem geregeld door de ventrale nervus vagus. De ventrale nervus vagus is onderdeel van het parasympatische zenuwstelsel (aansturing van tot rust komen, maar ook bevriezing), en loopt van het hart en de borst naar het gezicht en de kaken. Deze gezicht-hartverbinding zorgt voor de mogelijkheid tot betrokkenheid. Dit is binnen ons zenuwstelsel een relatief nieuw ontwikkeld systeem, dat niet altijd heeft bestaan in ons lichaam.

Middels dit systeem, ook wel het Social Engagement System genoemd, kun je verbinding aangaan. Je gaat de connectie aan met anderen of met jezelf. Het lukt je om zaken op te lossen of om hulp te vragen. Dit is mogelijk als je je veilig voelt en er geen gevaar of stress aanwezig is.

Onze aandacht is in het bovenste systeem dus gericht op verbinding. Dit organiseren we middels co-regulatie: noodzakelijk in ons leven voor troost, geruststelling en veiligheid. Co-regulatie vindt met name plaats tussen baby’s en jonge kinderen met hun ouders: het zenuwstelselsysteem is nog niet (voldoende) ontwikkeld, en kleine kinderen kunnen zichzelf niet reguleren. Een kind leert zelfregulatie via de ouder. Co-regulatie vindt ook plaats bij volwassenen: in positieve relaties met je partner, familieleden, vrienden of collega’s. Een luisterend oor, iemand die je goed aankijkt of een arm om de schouder kan veel goeds teweegbrengen.

2) Middelste systeem: Sympathisch systeem

Het middelste systeem wordt geregeld door activatie van het sympathische zenuwstelsel (aansturing van actie, in beweging komen). Zodra er een stressvolle situatie ontstaat (wat bij iedere persoon door iets anders kan worden getriggerd!), komen onder andere adrenaline en cortisol vrij in je lichaam. Je hartslag neemt toe en je bloeddruk verhoogt. Het sympathische zenuwstelsel stelt ons in staat om actie te ondernemen: dit is het gaspedaal van je lichaam.

Soms is deze staat wenselijk. Het maakt bijvoorbeeld dat we kunnen rennen om snel een trein te halen. Echter kan deze staat ook optreden wanneer er een stressprikkel ontstaat op een moment dat dit voor jou niet wenselijk is. Bijvoorbeeld als je je tijdens je vrije dag druk maakt over problemen op je werk.

Je wordt alert en voelt meer energie: je lichaam maakt zich klaar om te vechten of vluchten bij stress. In de moderne samenleving hoeven we meestal niet daadwerkelijk te vechten of vluchten, maar wel uiten we een gedragsverandering: we komen gestrest, geagiteerd of gehaast over.

3) Onderste systeem: Dorsale vagale systeem

Tot slot is er de onderste trede, die wordt geregeld door de dorsale nervus vagus. De dorsale nervus vagus is (net als de ventrale nervus vagus, het bovenste systeem) onderdeel van het parasympatische zenuwstelsel, en bevindt zich met name wat dieper in je lichaam, in de buik. Dit is binnen ons zenuwstelsel het oudste systeem, dat al in de oertijd heeft bestaan in ons lichaam. Het regelt tevens het rusten en verteren van voedsel, evenals de bevriezingsreactie.

Het bewustzijn wordt uitgeschakeld in het onderste systeem, het lichaam spaart energie en het beschermt je tegen lichamelijke en psychische pijn. Het wordt gezien als een bewustzijnsverlagingsstrategie of overlevingsstrategie om te doen alsof je dood bent: het lichaam trapt volledig op de rem. Denk maar aan een gevangen muis die voor dood speelt in de bek van een kat. De muis is niet dood, maar zijn zenuwstelsel zet deze reactie in werking om de overlevingskans te vergroten.

Je komt in dit onderste systeem terecht wanneer het middelste systeem niet voldoende effectief is volgens het zenuwstelsel. Dit gebeurt bij dreigende situaties, bijvoorbeeld wanneer je getuige bent van een ongeval. Bij trauma zie je dit als iemand dissocieert. Maar ook bij minder levensbedreigende situaties treedt dit systeem op: wanneer je een presentatie moet geven en plotseling alles bent vergeten, of wanneer je onverwachts voor het blok wordt gezet. Je bevriest.

Polyvagaaltheorie: schuiven tussen de systemen door het zenuwstelsel

Nu je de drie systemen kent, is het naar de polyvagaaltheorie belangrijk om te benadrukken dat je stapsgewijs schuift tussen deze systemen. Stel dat je plotseling door collega’s voor het blok wordt gezet en bevriest: dat is het onderste systeem. Vervolgens schuif je naar het middelste systeem: je zit vol adrenaline, je bent boos op je collega’s en neemt het ze kwalijk. Wellicht uit je je irritatie. Pas daarna kun je weer terechtkomen in het bovenste systeem: je voelt je weer sociaal en veilig – al kan dat wellicht even duren.

Systeem twee en drie: sociale verbinding is moeilijk

Sociale verbinding is belangrijk voor de mens. We hebben het nodig om ons veilig te voelen en om stabiliteit te ervaren. Veiligheid en betrokkenheid zijn essentieel voor gezondheid, groei en herstel.

In het eerste systeem (ventrale vagale systeem) lukt het om sociale verbinding plaats te laten vinden. In het tweede en derde systeem (sympathisch systeem en dorsale vagale systeem) zijn we die verbinding echter kwijt, omdat het risico om verbinding aan te gaan te groot is. Het is moeilijk om contact te zoeken of om hulp te vragen, en de mensen om je heen komen bedreigend op je over. Daarom is het nadelig om je (vaak) in de onderste twee systemen te bevinden. Je mist de sociale verbinding, terwijl deze juist zo essentieel is in ons leven.

Reactie op stress of trauma: per persoon verschillend

In de polyvagaaltheorie wordt benadrukt dat de reactie op stress of trauma per persoon verschillend is. Allereerst verschilt de inhoud van een trauma of stressvolle situatie voor iedereen. Waar de één na een ongemakkelijke ontmoeting met een nieuwe kennis voortaan vreest voor het leren kennen van nieuwe mensen, denkt de ander daar nooit meer over na.

Verder kies je onvrijwillig voor een bepaalde reactie binnen de systemen die we hierboven beschreven: het zenuwstelsel bepaalt dit voor jou. Je kiest dus niet bewust voor een mobiliserende vecht-of-vluchtreactie of juist een immobiliserende bevriesreactie bij stress of onveiligheid. Hier heb je zelfs geen invloed op. Nog voordat je bewust kunt redeneren over een bepaalde reactie, heeft je zenuwstelsel al gehandeld door een inschatting te maken van het mogelijke gevaar. Bij sommige mensen creëert een trigger vanuit de omgeving een vecht-of-vluchtreactie, maar andere mensen bevriezen door diezelfde trigger.

Vanuit welk systeem je zenuwstelsel reguleert bij bepaalde situaties, wordt gedurende ons leven ingericht. Soms al op jonge leeftijd. Door vroegkinderlijk trauma of een gebrek aan co-regulatie (iets aangedaan of verwaarlozing) schiet iemand gedurende de rest van het leven snel in systeem twee of drie: de houding om te vechten of vluchten, of te bevriezen. Ook trauma of langdurige stress op latere leeftijd heeft een negatieve invloed: het zenuwstelsel staat alerter afgesteld, en schiet sneller in systeem twee of drie. Gevaar wordt bij triggers sneller (soms te snel) gedetecteerd en overlevingsresponsen worden sneller (soms te snel) geactiveerd.

In het dagelijks leven: hevigere reacties op stress dan nodig

Trauma, langdurige stress of een gebrek aan co-regulatie maakt dus dat ons lichaam sneller overschakelt naar een systeem voor een onveilige situatie. Echter kan dit ook optreden zonder zoiets te hebben meegemaakt. Ons lichaam reageert op stress: dit is een oeroud systeem. Maar waar er in de oertijd nog reële gevaren waren waartegen we echt moesten vechten, vluchten of bevriezen, is dat in de moderne samenleving nog maar nauwelijks het geval. Toch handelt ons zenuwstelsel nog altijd snel en heftig op stressvolle situaties – ook als deze niet levensbedreigend zijn. Dit gebeurt nu eenmaal onvrijwillig en onbewust: zo’n grote invloed oefent het zenuwstelsel uit op jouw gevoelens en gedrag.

Die intense lichamelijke reactie vanuit het zenuwstelsel kan erg vervelend zijn in het dagelijks leven. Zo kan de vecht-of-vluchtreactie al optreden als je een mailtje krijgt van je baas of als je partner iets onaardigs zegt. Er is geen wezenlijk gevaar, maar je lichaam reageert wel op deze manier. Dit maakt het vervolgens weer moeilijk om sociale verbinding aan te gaan, wat je somber kan maken.

Geplaatst op — Geef een reactie

Supplementen

Supplementen

Sommigen nemen dagelijks minstens een handvol vitaminepillen, terwijl anderen niets moeten hebben van supplementen. Er is niet echt duidelijkheid wat nou goed is. De een zegt dat je van alles moet slikken terwijl de ander beweert dat als je gezond eet, je alles binnenkrijgt.

 

Wat is waarheid en waar doe je goed aan?

 

Zelf behoor ik tot de groep die gelooft dat je zeker wel een aantal supplementen moet slikken. Waarom? Simpelweg omdat de bodemkwaliteit niet meer is wat het ooit was; deze is uitgeput. Hierdoor bevatten onze groenten en fruit aanzienlijk minder vitamines en mineralen. Bovendien is de schappen gevuld met bewerkt voedsel, en raken we steeds meer verwijderd van de natuur. Daarnaast stellen we onszelf bloot aan constante druk en blijven we altijd ‘aan’ staan. In deze situatie kan een extra boost zeker van pas komen. Zeker nu we beduidend minder buiten zijn dan onze voorouders en onze dagen voornamelijk doorbrengen in slecht geventileerde ruimtes onder kunstmatig licht. Dit beperkt onze blootstelling aan frisse lucht en zonlicht, wat juist de belangrijkste bron van vitamine D3 is.

 

Het is van cruciaal belang om te benadrukken dat voedingssupplementen geen vervanging zijn voor een gevarieerd en uitgebalanceerd dieet. Ze kunnen echter wel ondersteuning bieden. Zorg wel dat je weet wat je slikt en waarom je het slikt.

 

Er zijn talloze supplementen op de markt die kunnen helpen bij beter slapen, maar als je voedingspatroon niet optimaal is en je niet regelmatig stress verlicht, blijf je fundament wankel. Dat is zonde.

 

Zelf geloof ik in basis suppletie. Basis suppletie, zoals vitamine D, magnesium, B12 en omega3 beschouw ik echter nooit als verspilling, zelfs niet met een gezond voedingspatroon. Dit komt doordat we ondanks onze gezonde eetgewoonten snel tekorten kunnen oplopen door een uitgeputte bodem, aanwezige gifstoffen, chronische stress, binnen leven, kunstmatig licht en de consumptie van bewerkt voedsel. Bovendien verbruiken we dagelijks veel vitamines en mineralen vanwege de overvloed aan prikkels die we ervaren.

 

Onder basis suppletie horen naar mijn idee:

  • Omega 3
  • Vitamine D3
  • Magnesium
  • Vitamine B12 (vooral voor vegetariërs of als je weinig rood vlees eet)

 

Omega 3:

Ben je geen liefhebber van vette vis of consumeer je het niet minstens twee keer per week? Dan loop je mogelijk het risico onvoldoende omega-3-vetzuren binnen te krijgen. Oeps, want omega-3 is van groot belang voor je hersenen, hart en bloedvaten. Bovendien dragen omega-3-vetzuren bij aan het reguleren van ontstekingsprocessen. Dit is interessant bij ontstekingsblessures of ziekten zoals tenniselleboog, peesontsteking of bijvoorbeeld reuma, artrose, MS. 

 

Vitamine D3:

Vitamine D3 speelt een cruciale rol in de vorming van botten en tanden, en het is tevens van essentieel belang voor de ondersteuning van het immuunsysteem. De productie van vitamine D3 vindt plaats in de huid bij voldoende blootstelling aan zonlicht, waarbij een aanzienlijk deel van de huid ontbloot moet zijn om de juiste hoeveelheid te genereren. Het wordt daarom aanbevolen om buiten de zomermaanden extra vitamine D3 in te nemen, vooral gezien het feit dat in Nederland de zon maar beperkt schijnt en de eigen aanmaak alleen mogelijk is van mei tot en met september.

Met name in de winter is er een risico op een tekort, wat kan leiden tot vermoeidheid en somberheid. Vitamine D3 helpt ook bij het handhaven van een evenwichtige bloedsuikerspiegel en stimuleert de productie van gelukshormonen zoals serotonine, wat gunstig is tegen winterdips of stemmingswisselingen.

De optimale manier om vitamine D3 in te nemen, is altijd in combinatie met magnesium voor maximale effectiviteit, aangezien deze twee stoffen samenwerken in het lichaam. Bovendien wordt aanbevolen om vitamine D3 samen met vitamine K2 in te nemen voor een optimale opname en synergie in het lichaam. Daarnaast moet je Vitamine D3 altijd nemen in combinatie met gezonde vetten, gezien het een in vet oplosbare vitamine is.

 

Magnesium:

Magnesium is een uiterst belangrijk mineraal met anti-stress eigenschappen! Waarom? Er zijn meer dan 2000 lichaamsfuncties die magnesium vereisen, en helaas is magnesium het eerste mineraal dat uitgeput raakt tijdens periodes van stress.

Het lichaam heeft magnesium nodig voor celmetabolisme, energieproductie en diepgaande ontspanning, inclusief ontspanning van het bekkenbodemgebied. Magnesium ondersteunt tevens het reguleren van insuline, wat van invloed is op hoe het lichaam suiker verwerkt. Een laag magnesiumgehalte kan leiden tot schommelingen in de bloedsuikerspiegel en een verhoogde neiging tot gevoelens van angst.

 

Let bij het aanschaffen van supplementen op deze twee belangrijke dingen:

  • Check altijd of je de supplementen kan combineren met medicatie die je slikt
  • Zorg ervoor dat je goede kwaliteit supplementen koopt. Goedkoop=duurkoop. Goedkope supplementen bevatten vaak vormen van een vitamine/mineraal die helemaal niet goed opneembaar zijn.
  • Een goed merk is Vitakruid. Hier kun je bestellen met 10% korting door gebruik te maken van de kortingscode: vitamaui10

 

Al met al, zelf ben ik dus groot fan van basis suppletie. Ik merk dat mensen die een vaste basis hebben over het algemeen gezonder en weerbaarder zijn. Heb je specifieke klachten is het interessant om te kijken hoe supplementen kunnen helpen bij het herstel hiervan.

 

Dank je wel, Maureen van VitaMaui voor de inspiratie!

Geplaatst op — Geef een reactie

Het belang van omega 3

Het belang van omega 3

Omega 3-vetzuren spelen een belangrijke rol in het lichaam als component van de celmembraan, het vlies dat elke cel omgeeft. In deze hoedanigheid beïnvloeden ze de eigenschappen van de celmembraan, zoals vloeibaarheid, flexibiliteit, doorlaatbaarheid, de activiteit van membraangebonden enzymen en celsignaalroutes. DHA heeft de speciale eigenschap dat het in hoge concentraties in de cellen van de hersenen en het netvlies van het oog voorkomt. Tot maar liefst 97 procent van de omega 3-vetzuren in de hersenen en tot 93 procent van die in het netvlies is DHA. Naast hun structurele rol in de celmembranen leveren omega 3-vetzuren (samen met omega 6-vetzuren) energie voor het lichaam en worden ze gebruikt om eicosanoïden te vormen. Eicosanoïden zijn lokaal werkende signaalmoleculen (boodschapperstoffen). Deze moleculen hebben een brede en regulerende functie in het hart en vaatstelsel, de longen, het immuunsysteem en de hormoonhuishouding van het lichaam. 

Immuunsysteem

Omega 3-vetzuren heeft een gunstige rol bij de preventie van hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk en ontstekingsziekten. Ze spelen echter ook een rol in het immuunsysteem, met name in het functioneren van macrofagen. Deze witte bloedcellen kunnen relatief grote deeltjes opnemen (= fagocytose) en spelen een belangrijke rol in het afweersysteem. De impact van omega 3-vetzuren op dit functioneren is sinds het einde van de jaren zeventig uitgebreid onderzocht. Men heeft drie belangrijke eigenschappen van macrofagen geïdentificeerd die door omega 3-vetzuren beïnvloed worden: de productie en de afscheiding van signaalmoleculen, de capaciteit van fagocytose en de regulatie van de functie van macrofagen (ontstekingsbevorderend versus ontstekingsremmend en weefselherstellend). Door een voldoende inname van ALA, EPA en DHA werken macrofagen niet alleen ontstekingsremmend, maar wordt tevens hun fagocytische capaciteit verhoogd. Wetenschappers vermoeden dat deze verhoogde capaciteit verband houdt met veranderingen in de samenstelling en de structuur van hun celmembraan als deze de omega 3-vetzuren in zich opneemt. 

Hart- en vaatziekten

Overzichtsstudies tonen aan dat een hogere consumptie van vis en een hoger omega 3-vetzuurgehalte in het dieet of het bloedplasma* geassocieerd worden met een lager risico op hartfalen, aandoeningen van de kransvaten en fatale hartinfarcten. In 2019 werden de resultaten van een overzichtsstudie (meta-analyse) naar de invloed van mariene omega 3-suppletie op hart- en vaatziekten gepubliceerd. Bij dit onderzoek waren meer dan 125.000 deelnemers betrokken van 13 gerandomiseerde onderzoeken met controlegroep waaronder 3 recente grote onderzoeken. Het doseringsbereik van de omega 3-suppletie bedroeg 376 tot 4000 mg per dag, waarbij de verhouding EPA en DHA varieerde tussen de verschillende onderzoeken. Ongeacht deze verhouding suggereren de bevindingen een verband tussen mariene omega 3-suppletie en een lager risico op hartinfarct, coronaire hartziekten, totale hart- en vaatziekten en sterfte door coronaire hartziekten of hart- en vaatziekten. 

 

Ontstekingen

Omega 3-vetzuren worden vaak bij ontstekingen ingezet. De gunstige invloed van EPA en DHA bij ontstekingsziekten is, biochemisch gezien, te verklaren door onder meer het verminderen van ontstekingsbevorderende signaalmoleculen in het bloed en het wijzigen van de vetzuursamenstelling in de celmembraan. Een overzichtsstudie uit 2017 beoordeelde de werkzaamheid van omega 3-supplementen voor patiënten met reumatoïde artritis. In vergelijking met placebo, verminderde suppletie gedurende 3 tot 18 maanden het aantal gevoelige gewrichten, de stijfheid in de vroege ochtend en het pijnniveau. Een andere studie uit hetzelfde jaar toonde aan dat omega 3-vetzuren een therapeutische rol kunnen spelen bij pijn bij reumatoïde artritis. 

 

Moeder en kind

Vanwege de hoge concentratie in ogen en hersenen is DHA belangrijk voor de ontwikkeling van deze organen. Suppletie van ten minste 600 mg DHA tijdens de zwangerschap vermindert bovendien het risico op vroeggeboorte (geboorte voor 34 weken zwangerschap) en een zeer laag geboortegewicht (minder dan 1500 gram). In een studie scoorden kinderen van moeders die tijdens de zwangerschap vloeibare visolie gebruikten (10 ml per dag met 1183 mg DHA en 803 mg EPA) op vierjarige leeftijd significant beter in intelligentietesten dan kinderen uit de placebogroep. Een vetzuurdisbalans bij kinderen met een lage inname van omega 3-vetzuren is geassocieerd met leer- en gedragsproblemen zoals ADHD, agressie, dyslexie en autistische stoornissen. Na de geboorte is het ook heel belangrijk dat baby’s voldoende DHA binnenkrijgen. Aan zuigelingenmelk worden standaard omega 3-vetzuren toegevoegd. Vrouwen die borstvoeding geven, moeten in deze periode voldoende DHA (en EPA) binnenkrijgen om een adequate hoeveelheid DHA in de moedermelk te bereiken. In een studie werd dit door suppletie met visolie (met hoge concentratie DHA, totaal DHA+EPA samen circa 750-950 mg) behaald. De ontwikkeling van de hersenen loopt door tot ongeveer het vijfentwintigste levensjaar. Extra inname van DHA is daarom niet alleen prenataal en tijdens de eerste levensjaren van belang, maar ook gedurende de ontwikkeling tot jongvolwassene. 

 

Oogaandoeningen

DHA beschermt  tegen leeftijdsgerelateerde maculadegeneratie (AMD), de belangrijkste oorzaak van blindheid. DHA is een belangrijk vetzuur in het netvlies en is essentieel voor het gezichtsvermogen. Mogelijk speelt atherosclerose van de bloedvaten die het netvlies van bloed voorzien een belangrijke rol bij het ontstaan van AMD en helpt DHA dit proces te remmen. Mensen die 4 keer of vaker vette vis eten per week hebben 35% minder kans op AMD vergeleken met degenen die minder vis eten. Ook speelt de omega 6/omega 3-verhouding in de voeding een rol: hoe hoger deze verhouding (dus te veel omega 6 ten opzichte van omega 3), des te hoger de kans op AMD. DHA en EPA beschermen het netvlies tegen afwijkingen veroorzaakt door ischemie*, licht, zuurstof, ontsteking en veroudering. 

 

Cognitieve achteruitgang

Vanaf het 50e levensjaar gaat het cognitief functioneren langzaam achteruit. Suppletie met DHA en EPA bij gezonde vijftigplussers blijkt een gunstige invloed te hebben op de structuur van de hersenen (samenstelling en volume witte en grijze stof) en de functie van de bloedvaten in de hersenen. Hierbij werd eveneens een verbetering waargenomen in zogenoemde executieve functies (zoals planning, geheugen en probleemoplossend vermogen). Meerdere studies laten zien dat met name DHA het geheugen verbeterde bij vijftigplussers die klachten hadden van milde cognitieve achteruitgang.


Softgel supplementatie is vaak geoxideerd en dus niet meer functioneel. Bovendien komt de olie in sofgels vaak uit vis van aan de andere kant van de wereld, waar de vispopulatie op instorten staat. Wil je advies over welke soort Omega 3 ik aanraad? Kijk hier.

Geplaatst op — Geef een reactie

De slimme ademcoach in je handpalmen

De slimme ademcoach in je handpalmen

Ademen geeft rust

Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat een rustige ademhaling helpt om te ontspannen. Langzaam en bewust ademhalen is de meest effectieve methode om stress te verminderen. Dit komt doordat het jouw lichaam signalen stuurt om rustig te worden. Het helpt om je hoofd leeg te maken en je minder angstig te voelen.

Op de lange termijn zal je merken dat je door het doen van ademhalingsoefeningen een hogere stressweerbaarheid krijgt.

Adem mee met de trillingen

Het is heel simpel. Je houdt de Pebbles in beide handen vast en hoeft alleen maar mee te ademen met de trillingen. Zo word je vanzelf meegenomen naar een rustiger tempo en hoef je niet meer mee te tellen in je hoofd!

Zie vooruitgang in herstel

Na iedere ademsessie zie je in de Glimp-app het effect van de oefening op jouw lichaam. Zo kan je door de tijd heen jouw vooruitgang zien! – Anders dan met mindfulness apps dus!

Inzicht in jouw mentale gezondheid

De unieke bio-sensor synchroniseert met jouw ademhaling en geeft grip op je mentale gezondheid. De sensor luistert naar de signalen van jouw lichaam tijdens de sessie en meet stress. Hiervoor meet de sensor hartslagvariabiliteit (HRV), zuurstofsaturatie (SpO2) en huidtemperatuur.

Volg een professioneel ademprogramma

Glimp heeft samen met ademcoaches en psychologen, professionele ademprogramma’s ontwikkeld voor in de Glimp-app. Tijdens de ademsessies word je (met audio) begeleid door een ademcoach (ja, zelfs door mij :-))! Zo maak je kennis met verschillende ademhalingstechnieken en ontdek de kracht van de adem!