Geplaatst op — Geef een reactie

Gewichtstoename en ademhaling

Gewichtstoename en ademhaling

Gewichtstoename en hardnekkig overgewicht zijn niet alleen het gevolg van calorie‑inname en beweging, maar kunnen ontstaan uit chronische ontregeling van ademhaling en het autonome zenuwstelsel, wat leidt tot hormonale verstoringen, verminderde vetverbranding en verhoogde vetopslag.

Ademhaling als regulator van het autonome zenuwstelsel

 

De ademhaling heeft een directe en bidirectionele invloed op het autonome zenuwstelsel (ANS):

  • Sympathisch zenuwstelsel
    • Actiestand (“fight or flight”)
    • Snelle, hoge, oppervlakkige ademhaling
  • Parasympathisch zenuwstelsel
    • Herstelstand (“rest & digest”)
    • Langzame, rustige, neus- en buikademhaling

Chronisch snel en hoog ademen (overademen) houdt het lichaam structureel in een sympathische staat, zelfs zonder bewuste stressprikkel.

CO₂-verlies: het vergeten mechanisme

 

Bij chronisch overademen daalt het CO₂-gehalte in het bloed. Dat heeft verstrekkende gevolgen:

  • Verminderde zuurstofafgifte aan weefsels (Bohr‑effect)
  • Vasoconstrictie (slechtere doorbloeding)
  • Verstoring van pH-regulatie
  • Verhoogde prikkelbaarheid van het stresssysteem

Een laag CO₂‑niveau wordt door het lichaam geïnterpreteerd als noodsituatie → activatie sympathisch zenuwstelsel.

Cortisol als sleutelhormoon

Chronische sympathische activatie leidt tot structureel verhoogd cortisol:

Cortisol:

  • Verhoogt bloedsuikerspiegel
  • Stimuleert vetopslag (vooral visceraal/buikvet)
  • Remt vetverbranding
  • Verstoort slaap en verzadigingssignalen

Dit verklaart waarom veel mensen “alles goed doen” maar toch niet afvallen.

Insuline en metabole efficiëntie

 

Onderzoek laat zien dat:

  • Stress en hyperventilatie → hogere insulinerespons, zelfs zonder voedselinname
  • Het lichaam schakelt over op energie-opslagmodus

Dit maakt vetafbraak fysiologisch ongunstig, ongeacht dieet.

Vetverbranding is letterlijk ademhaling

 

Vetverlies is geen “verbranding” in metaforische zin:

Vet wordt metabool afgebroken tot CO₂ en water — en het grootste deel verlaat het lichaam via de ademhaling.

Een inefficiënt ademhalingspatroon ⇒ minder efficiënte vetoxidatie.

Klinische observaties en relevantie

 

  • Tot 90% van mensen met disfunctionele ademhaling heeft overgewicht of obesitas
  • Overgewicht wordt vaak behandeld zonder aandacht voor ademhaling, terwijl ademhaling het zenuwstelsel direct beïnvloedt

 

Geplaatst op — Geef een reactie

Het belang van CO2 tolerantie

Het belang van CO2 tolerantie

Ben je snel buiten adem? Niet alleen als je sport, maar bijvoorbeeld als je stress ervaart? Een snelle hartslag zonder enige reden? Vaak heeft dit niks met je conditie te maken.

 

Mensen ademen zuurstof in en ademen kooldioxide (CO2) uit en ons is al lang geleerd dat kooldioxide een afvalproduct is (tenzij je een plant bent).

Voordelen van koolstofdioxide

 

💚 CO2 maakt je spieren efficiënter. Wanneer je traint, gaat de bloedstroom naar de spieren en levert zuurstof. Om de zuurstof in de spier af te voeren, is CO2 nodig om het naar binnen te drijven. Hoeveel zuurstof we inademen maakt niet uit als het niet goed in de spieren kan worden gebruikt. Dit wordt het Bohr-effect genoemd. De hoeveelheid zuurstof die je inademt, is niet de bepalende factor voor hoe goed je spier die zuurstof gebruikt.

 

💚 CO2 verbetert het herstel en vermoeidheid na inspanning. De sleutel tot het elimineren van metabole acidose en het herstellen van spierschade na inspanning is koolstofdioxide. CO2 is een antioxidant en voorkomt oxidatieve stress.

 

💚 CO2 verbetert prestaties en uithoudingsvermogen. Neusademhaling tijdens inspanning verbetert de CO2-tolerantie en leidt tot grotere hartslagvariaties (HRV) en een gemakkelijkere hersteltijd. Je conditie wordt grotendeels bepaald door je vermogen om kooldioxidegehaltes te tolereren om zuurstof efficiënt te gebruiken.

 

💚 CO2 stimuleert de stofwisseling. Het verhogen van het CO2-gehalte helpt om meer vet te verbranden en verbetert de metabolische omstandigheden. Vet wordt eigenlijk omgezet in koolstofdioxide en water. Dus als je vet verbrandt, gaat het verloren in de lucht die je uitademt, evenals zweet en urine. Dit is hoe de stofwisseling werkt.

 

💚 CO2-tolerantie heeft betrekking op de algehele lichamelijke gezondheid. Een betere tolerantie van CO2 blijkt een voorspeller te zijn van een gezonde fysiologie, aangezien het een teken is van stress op het systeem. Neem nu eens slaapapneu. Slaapapneu is het verlies van zuurstof tijdens de slaap als de ademhaling stopt en steeds opnieuw begint. Mondademhaling draagt ​​hieraan bij omdat het te veel CO2 uitademt en ongefilterde lucht inademt. Het is aangetoond dat neusademhaling onder andere HRV, zuurstofverzadiging, bloeddruk, gezondheid van de hersenen en ontstekingsmarkers verbetert. Plak dus je mond dicht ‘s nachts en voel het verschil al vanaf de eerste nacht!

 

💚 CO2-tolerantie heeft invloed op de geestelijke gezondheid. CO2-tolerantie is uitgebreid bestudeerd in de psychologie en blijkt een indicator te zijn van stresstolerantie en zelfregulerend vermogen. Een voorbeeld van een hoge emotionele reactiviteit zijn paniekaanvallen met snelle oppervlakkige ademhaling en snelle hartslag. CO2 bouwt zich snel op bij snelle oppervlakkige ademhaling (hyperventileren). Diep ademhalen kan iemand helpen kalmeren, maar het is het vermogen van het lichaam om de koolstofdioxide te verdragen dat het grootste verschil maakt.

 

💚 CO2 verbetert de gezondheid van de hersenen. Artsen gebruiken CO2-therapie voor epileptische aanvallen. Het is aangetoond dat het toedienen van CO2 de convulsie tijdens de acute aanval binnen 1 minuut onderdrukt. Een ander fascinerend feit is dat er koolstofdioxide-chemoreceptoren zijn in het cerebellum, het deel van de hersenen dat de balans reguleert. Ademhaling beïnvloedt dus het evenwicht en het vestibulaire systeem past de ademhaling aan. Fascinerend!

 

Bron: Ademen om te presteren

Geplaatst op — Geef een reactie

Mouth Taping

Mouth Taping

Waarom je je mond zou dichtplakken tijdens je slaap? Omdat je dan gemiddeld 8u neusademhaling beoefent. De voordelen van de neusademhaling lees je hier.

 

Tips om te beginnen met je mond dicht te plakken:

 

Het is belangrijk om een huidvriendelijke tape te gebruiken, bijvoorbeeld “3M Micropore surgical tape” of pleistertape. Heb je last om door je neus te ademen, kun je best een neusspreider in combinatie met de tape gebruiken.

 

Je kunt de tape het beste verticaal plakken van net onder je neus tot aan je kin

 

  • Vouw één van de uiteinden van de tape om (omslag) zodat deze makkelijker te verwijderen is de volgende dag

  • Druk de tape stevig op je huid maar ga hierin niet te ver, want dan kun je ook met pleistertape je huid beschadigen

  • Ik gebruik lippenbalsem alvorens ik de tape aanbreng
 
 

Als je merkt dat je toch wakker wordt zonder de tape op je mond geef dan niet op, als je dit volhoudt zul je zien dat je na verloop van tijd standaard door je neus zult ademen.

De meest voorkomende redenen waarom deze methode niet werkt zijn: vieze en stoffige slaapkamer, allergieën en een scheef tussenschot in je neus. De laatste reden is door een specialist te bevestigen.

 

Ook al lijkt het onbegonnen werk, je zal versteld staan hoe snel deze switch van mond- naar neusademhaling zal plaatsvinden. ​

 
Geplaatst op — Geef een reactie

Neusademhaling

Neusademhaling

De neusademhaling is om verschillende redenen een betere ademhaling dan de mondademhaling.

Door middel van de ademhaling gaat er bij de mens ongeveer tien liter lucht per minuut naar de longen. In de neus bevinden zich neusharen die stofdeeltjes tegenhouden. Fijnere deeltjes zoals bacteriën, schimmelsporen of virussen blijven kleven in het slijm dat zich op de oppervlakte van neusholte, luchtpijp en bronchiën bevindt. Een tweede functie van het slijmvlies is het verwarmen en vochtig maken van de lucht. Daarnaast stroomt de lucht langs het reukslijmvlies en wordt dus tijdens de inademing gecontroleerd. De lucht gaat door de neus door de luchtpijp, bronchiën naar de longblaasjes. De longen halen zuurstof uit de lucht en geven er koolstofdioxide aan af.

Mensen die door hun mond ademhalen krijgen ongeveer 60% minder zuurstof binnen dan mensen die door hun neus ademhalen. De kooldioxide verhouding blijkt bij neus ademhalers veel optimaler te zijn, waardoor het immuunsysteem krachtig ondersteund wordt. Tevens heeft de neusademhaling een positieve invloed op onze lichaamshouding, onze gemoedstoestand en de bloeddruk.

Hoe adem jij gedurende de dag?

Door hier even bij stil te staan kun je voor jezelf bepalen of je vanuit gewoonte door je neus ademhaalt of dat je je mond open hebt staan en door je mond in- en uitademt.

Mocht je erachter komen dat je vaak door je mond ademhaalt, dan is het een leuke uitdaging om je lippen op elkaar te houden en door je neus in en uit te gaan ademen tijdens alledaagse bezigheden die niet teveel inspanning vergen. Door in rust de neusademhaling toe te passen versterk je al direct je immuunsysteem. Als het goed is voel je dit na een paar weken bewust toepassen tevens in een verhoogt energieniveau.

Tijdens de neusademhaling is het goed om je tong licht tegen je gehemelte aan te drukken voor een optimale verdeling van de mondspieren en -druk. In het begin zal het misschien wennen zijn, maar je inzet zal beloond worden door een algeheel energieker voelen en meer helderheid in je hoofd.

 

De 10 voordelen van de neusademhaling

De werking van de neus is van groot belang voor het functioneren van het ademhalingssysteem. Logischerwijs omdat er lucht door naar binnen kan, maar dat is niet de enige reden! Het ademen door de neus heeft ten opzichte van ademen door de mond namelijk de volgende voordelen:

1. De neus bevat kleine haartjes die als filter dienen, waardoor vervuilde stofjes zoals bacteriën en pollen tegen worden gehouden. De mond beschikt niet over een dergelijk filter, waardoor deze stofjes gemakkelijk en direct in de longen en ook in uw lichaam terecht kunnen komen.

2. De neus werkt ook als een soort natuurlijke luchtverwarmer. Omdat uw lichaam een aangename 37 °C is en de buitenlucht in Nederland daar vaak (ver) onder ligt, is die verwarming geen overbodige luxe. De neus verwarmd dus de lucht, voordat het in de longen komt.

3. De slijmvliezen in uw mond blijven vochtig wanneer u door uw neus ademt. Wanneer u door uw mond ademt, worden de slijmvliezen droog. Droge slijmvliezen kunnen leiden tot ontstekingen en slechte adem.

4. Neusademhaling zorgt voor reiniging van de kaak- en voorhoofdsholten, waardoor een betere luchtcirculatie mogelijk wordt. Een verbeterde luchtcirculatie heeft vervolgens weer een positieve invloed op de stemgeving.

5. Bij ademhalen door de neus slikt u gemiddeld 150 keer per uur. Dit gemiddelde is bij mondademhaling een stuk lager. Slikken is echter heel belangrijk voor het goed functioneren van uw oren. Elke keer als u slikt gaat de buis van Eustachius namelijk even open waardoor vocht uit en lucht in uw oor kan komen. Als u niet vaak genoeg slikt, kan er vocht in uw oor ophopen waardoor de kans op ontstekingen toeneemt.

6. Door neusademhaling is uw tong een stuk actiever dan bij mondademhaling. De tong heeft een reinigende werking op het gebit dus hoe minder beweging in uw tong, hoe meer kans bestaat op plakvorming en op tandbederf.

7. Snurken ontstaat in 75% van de gevallen door een geblokkeerde neusademhaling. Als u snurkt is de kans dus groot dat de oorzaak (en dus ook de mogelijke oplossing) in uw neus zit. In het geval van een geblokkeerde neusademhaling switcht u in uw slaap namelijk automatisch naar ademhaling door de mond. Hierdoor ontstaan trillingen achterin de keel, die het snurkgeluid veroorzaken.

8. De lucht dringt dieper door tot in de onderste lobben van je longen, hierdoor kan je in 1 ademhaling meer zuurstof opnemen en wordt de diepe buikademhaling geactiveerd, waardoor je meer in je natuurlijke ademhaling komt.

9. Neusademhaling vergemakkelijkt het produceren van stikstofoxide (NO), dit is een hele belangrijke stof, die er voor zorgt voor het optimale zuurstoftransport in je lichaam, doordat dit de open de aderen en bloedvaten opent. Het verlaagt dus je bloeddruk.

10. Een beter uithoudingsvermogen bij duursporten.

Neusademhaling werkt als een natuurlijke begrenzer. Zeker tijdens het sporten! Het bijna niet te doen om ‘over je grenzen’ te gaan; je moet wel wat gas terugnemen omdat je zo op een natuurlijke, gezonde manier de luchtinname vertraagt.

 

Hoe verbeter ik mijn neusademhaling?

Er zijn dus genoeg redenen om door de neus adem te halen! Helaas is dit voor sommige mensen makkelijker gezegd dan gedaan en ervaren zij zowel overdag als ’s nachts de negatieve gevolgen. De vraag is dan ook: Hoe kan ik mijn neusademhaling stimuleren en/of verbeteren? Vaak is de oorzaak van mondademhaling te vinden in een obstructie in de luchtweg van de neus, bijvoorbeeld door verkoudheid of een allergie.

DÉ TIP om neusademhaling te trainen!

Plak je mond af tijdens het slapen.

Het is misschien wel de eenvoudigste manier en de beste slaaptip die er is, simpelweg je mond dichttapen voor je naar bed gaat. De tape op je mond verplicht je door je neus te ademen, zelfs als je slaapt. Maar hoe dan…?

Adem mee met de trillingen

Het is heel simpel. Je houdt de Pebbles in beide handen vast en hoeft alleen maar mee te ademen met de trillingen. Zo word je vanzelf meegenomen naar een rustiger tempo en hoef je niet meer mee te tellen in je hoofd!

Zie vooruitgang in herstel

Na iedere ademsessie zie je in de Glimp-app het effect van de oefening op jouw lichaam. Zo kan je door de tijd heen jouw vooruitgang zien! – Anders dan met mindfulness apps dus!

Inzicht in jouw mentale gezondheid

De unieke bio-sensor synchroniseert met jouw ademhaling en geeft grip op je mentale gezondheid. De sensor luistert naar de signalen van jouw lichaam tijdens de sessie en meet stress. Hiervoor meet de sensor hartslagvariabiliteit (HRV), zuurstofsaturatie (SpO2) en huidtemperatuur.

Volg een professioneel ademprogramma

Glimp heeft samen met ademcoaches en psychologen, professionele ademprogramma’s ontwikkeld voor in de Glimp-app. Tijdens de ademsessies word je (met audio) begeleid door een ademcoach (ja, zelfs door mij :-))! Zo maak je kennis met verschillende ademhalingstechnieken en ontdek de kracht van de adem!

Geplaatst op — Geef een reactie

Onze evolutie en de “mismatch” met onze huidige levenstijl

Onze evolutie en de "mismatch" met onze huidige levenstijl

Ademen geeft rust

De evolutie van de mens is al miljoenen jaar aan de gang, maar de laatste honderd jaar is wel het meest veranderd in onze moderne wereld. Er is zo veel gebeurd wat technologie en levensstijl betreft, dat het niet verbazend is, dat ons lichaam maar vooral ons brein het vaak “niet meer aankan”.

Mismatch 1: input

Vroeger leefde de mens in relatief kleine groepen van laat ons zeggen maximum 50 mensen. We moesten op de hoogte zijn van elkaar want het was van cruciaal belang om te weten of iemand ziek was, waar de leider verbleef of wanneer de medicijnvrouw terug kwam met verse kruiden voor je ziek kind.

Die “nieuwsgierigheid” en vooral het belang om van elkaar op de hoogte te blijven, zit diep geworteld in ons. Met het grote verschil, dat je vandaag 24/24 via alle mogelijke kanalen op de hoogte bent van alles en nog wat en dat onze sociale kring dus reuze groot is. Je kunt je voorstellen wat zo’n input doet met een mens: je harde schijf begint soms te roken. Dus burn-out is ineens wat eenvoudiger te verklaren, niet?

Mismatch 2: Efficiëntie

Vroeger moest de mens bvb zeer efficiënt eten. We wisten dat we niet elke dag eten zouden krijgen, dus we leerden om veel, vettig en glucoserijk te eten om daarna weer minstens een week zonder eten te kunnen. In onze moderne wereld is er altijd en overal eten. Als we willen, kunnen we de hele dag eten.

Ons brein is ook hier nog niet echt geëvolueerd, nee het is geconditioneerd en we willen veel, vettig en calorierijk eten, maar probleem is … ja, dat moet ik niet uitleggen zeker?

Mismatch 3: Negativiteit

De mens heeft geleerd om “achterdochtig” te zijn, om rekening mee te houden dat de mogelijkheid van een negatieve uitkomst 5 keer zo groot is, dan een positieve, want we wilden toch geen prooi worden. Als we bessen gingen plukken en hoorden iets ritselen achter een struik, was het beter om die struik te meiden, want de kans dat je opgegeten werd, was te groot.

Maar ook dit is in ons brein verankerd: negatief denken is dus 5 keer zo “gemakkelijk” dan positief denken. Dus ook niet verbazend dat zo veel mensen negatief denken of zelfs depressief zijn.

Niet echt rooskleurig – of toch?

We moeten inderdaad de moeite doen om ons brein te her-conditioneren, om bewust te filteren wat van 1000 jaar geleden is en wat nu van toepassing is en we hebben discipline nodig. Het goede is, dat BEWUST zijn niet zo moeilijk is, het begint allemaal met bewust worden van je adem, je lichaam, gevoelens, gedachten … en de rest volgt.

Conclusie: je bent goed bezig want je leest dit 🙂

 
Geplaatst op — Geef een reactie

Hartritmevarabiliteit

Hartritmevarabiliteit

Hartritme variabiliteit (HRV), stress en de invloed op onze gezondheid

Hartritme variabiliteit, ook wel hartslagvariabiliteit, is de variërende interval tussen hartslagen. Deze interval van hartslag tot hartslag varieert voortdurend. Hoewel het slechts een kwestie is van milliseconden, is er altijd een klein verschil.

In de onderstaande illustratie wordt de hartritme variabiliteit weergegeven tussen drie hartslagen op een electrocardiogram (ECG). Je kunt hier direct zien dat de interval tussen de hartslagen constant varieert, ook al is het maar een fractie. Terwijl men vroeger dacht dat deze verschillende intervallen duidden op een verhoogd risico op hartklachten, zijn onderzoekers van het HeartMath Institute tot het inzicht gekomen dat dit juist duidt op een (emotioneel/fysiek) sterk en veerkrachtig hart.

De variabiliteit in hartslag is het gevolg van een synergetische werking van de twee delen van ons autonome zenuwstelsel. Om dit goed te kunnen interpreteren is het belangrijk enige kennis te hebben van de werking van het zenuwstelsel.

Het sympathisch zenuwstelsel is het deel van het autonome zenuwstelsel dat de organen aanstuurt en aanzet tot actie, zodat deze hun functie gaan vervullen. Het parasympatische zenuwstelsel doet exact het tegenovergestelde en brengt de organen tot rust, zodat deze zich kunnen herstellen na deze activiteit. Beide delen van het zenuwstelsel werken voortdurend in interactie met elkaar én de leefomgeving, waarop voortdurend moet worden geanticipeerd.

Onze ademhaling speelt hierbij een belangrijke rol en is van grote betekenis bij het beinvloeden van je HRV. Wanneer je inademt, activeer je het sympathische zenuwstelsel, bij uitademing activeert het parasympatische zenuwstelsel. Door bewust en gecontroleerd te ademhalen, oefen je controle uit over je zenuwstelsel en kun je dus je HRV beinvloeden. 

Beide delen van het zenuwstelsel hebben zo ook hun invloed op de hartfunctie. Het sympathisch zenuwstelsel versnelt de hartslag, terwijl de parasympathische zenuwstelsel na actie deze weer vertraagt. Zowel het sympathische als het parasympathische zenuwstelsel werken voortdurend met elkaar samen om de cardiovasculaire activiteit optimaal te laten functioneren, zodat het hart altijd goed in staat is om te reageren op omgevingsfactoren.

Beeld het je maar eens in. Toen de mens nog leefde in barre en primitieve omstandigheden, moest het lichaam zich voortdurend aanpassen. Tijdens de jacht waren grote lichamelijke inspanningen vereist, waarbij stresssituaties en rust voortdurend werden afgewisseld. Het is dus niet verrassend dat een grote hartritme variabiliteit duidt op een grote veerkracht van de hartfunctie. Sterker nog, hoe groter de hart variabiliteit, hoe sterker en veerkrachtiger het hart is.

 

Voordelen van een hoge hartritme variabiliteit (HRV)

 

De wetenschappers van HeartMath hebben het effect van positieve emoties, zoals dankbaarheid op HRV, onderzocht en kwamen tot de conclusie dat het ervaren van positieve gevoelens een positief invloed hebben op zowel lichaam en geest. Ze legden het verband met de HRV, die stijgt naarmate je meer positieve emoties ervaart.

Voel je je goed, dankbaar en vredig, dan maakt je lichaam minder cortisol en adrenaline aan. Beide hormonen zorgen voor een verhoging, maar vooral voor een ‘verstarring’ van je hartslag. Als je hartslag star is, dan wil dat zeggen dat er weinig variatie is tussen de verschillende hartslagen. En dat betekent dus een slechtere HRV of hartritmevariabiliteit!

Wetenschappers en artsen die inmiddels de HRV wel meenemen in hun diagnose, verklaren dat deze een belangrijke indicator is om de gezondheid en fitheid vast te kunnen stellen. Niet alleen is het een goede marker voor fysiologische veerkracht, maar ook voor onze gedragsflexibiliteit en dus ons vermogen om onszelf effectief aan te passen aan stress en veranderende omgevingsfactoren.

Wanneer de hartritme variabiliteit echter afneemt, is dit een marker voor biologische veroudering. Naarmate we ouder worden neemt de HRV gaandeweg af. In onze jeugd zijn we het meest veerkrachtig en naarmate we ouder worden neemt deze steeds meer af.

Hoewel de daling van de HRV met de leeftijd een natuurlijk proces is, wordt een abnormaal lage HRV voor een jong iemand geassocieerd met een verhoogd risico op toekomstige gezondheidsproblemen en zelfs vroegtijdige sterfte.

 

De voordelen op een rijtje

 

1. Hartritmevariabiliteit voor meer levensgeluk

2. Beter stressbestendig

3. Hartritmevariabiliteit voor betere gezondheid en meer energie,

4. Betere immuunfunctie

5. Een heldere geest

Wat zijn goede HRV waarden hartritme variabiliteit?

 

De gemiddelde HRV-score is 59,3 (op een schaal van 1-100), waarbij 75% van de HRV-scores van gebruikers tussen 46,3 en 72,0 valt. Opvallend is dat de mannen vooral op lagere leeftijd (tot ongeveer 45 jaar oud) een gemiddeld hogere hartslagvariabiliteit hebben dan vrouwen van dezelfde leeftijd. In de hogere leeftijdsgroepen komen de gemiddelde waarden dichter bij elkaar.

De gemiddelde hartslagvariabiliteit waarden zijn veelal per leeftijdsgroep en per geslacht verschillend, feitelijk zelfs van persoon tot persoon. Natuurlijk zijn de waarden slechts een richtlijn, maar ze geven je wel een indicatie van waar je staat. Wanneer je aan de lage kant zit voor je leeftijd en geslacht, dan kunnen hieraan mogelijk onderliggende gezondheidsproblemen ten grondslag liggen. Andersom, als de hartritmevariabiliteit hoger ligt dan het gemiddelde, dan ben je al heel goed op weg. In dat geval ligt je biologische leeftijd waarschijnlijk lager dan je chronologische leeftijd.

Op deze website zijn de statistieken van meer dan 72.000 gebruikers verzameld om je een beeld te geven van de waarden die een gezonde HRV-waarde vertegenwoordigt.

 

Hoe kun je je HRV meten?

 
Geplaatst op — Geef een reactie

Polyvagaaltheorie

Polyvagaaltheorie

Polyvagaaltheorie: ‘de wetenschap van veiligheid’

 

Ons autonome zenuwstelsel treedt ook in werking bij stressprikkels: het herkent gevaar en zoekt een passende omgangsvorm. De polyvagaaltheorie, waarbij ‘poly’ staat voor ‘meer’, gaat ervan uit dat ons zenuwstelsel verschillende verdedigingsstrategieën hanteert wanneer we stress ervaren.Deze theorie is ontwikkeld door Stephen W. Porges. Het wordt ook wel ‘de wetenschap van veiligheid’ genoemd, waarmee we een verklaring hebben voor de werking van het autonome zenuwstelsel bij stress, trauma of angst (onveilig voelen).

De werking van ons systeem bij veiligheid of onveiligheid

 

We kennen allemaal de zogenoemde vecht-of-vluchtreactie (fight or flight), evenals de bevriezing (freeze). Volgens de polyvagaaltheorie kiezen we niet vrijwillig voor één van de twee reacties bij de dreiging van gevaar, maar wordt deze systematisch bepaald door ons zenuwstelsel. Kortom: het zenuwstelsel kiest wat er op een bepaald moment het best is om onze veiligheid te waarborgen.

Er zijn volgens de polyvagaaltheorie drie systemen waar we naar kunnen handelen, die werken als een hiërarchische ladder. Eén systeem betreft een veilige situatie, twee systemen betreffen een onveilige situatie. Werkt het bovenste systeem niet? Dan ga je een traptrede omlaag. Werk het middelste systeem ook niet? Dan zak je nog een trede. Is het gevaar voorbij? Dan kun je weer een trede omhoog.

Deze systemen bevinden zich binnen ons zenuwstelsel op verschillende plekken in het lichaam en werken ieder op een eigen manier. Hieronder vind je de benamingen van de drie systemen, waarna we verder ingaan op de precieze werking.

 

Ventrale vagale systeem:
Treedt op als we ons veilig voelen, Social Engagement System. Dit maakt dat je sociaal kunt zijn, kunt verbinden en creatief kunt zijn

Sympathisch systeem:
Treedt op als we ons (enigszins) onveilig voelen. Het is het systeem dat de meer primitieve vecht-of-vlucht responsen activeert.

Dorsale vagale systeem:
Treedt op als we ons (sterk) onveilig voelen en kan leiden tot een bevries reactie

1) Bovenste systeem: Ventrale vagale systeem

Binnen de ordening van systemen volgens de polyvagaaltheorie, wordt het bovenste systeem geregeld door de ventrale nervus vagus. De ventrale nervus vagus is onderdeel van het parasympatische zenuwstelsel (aansturing van tot rust komen, maar ook bevriezing), en loopt van het hart en de borst naar het gezicht en de kaken. Deze gezicht-hartverbinding zorgt voor de mogelijkheid tot betrokkenheid. Dit is binnen ons zenuwstelsel een relatief nieuw ontwikkeld systeem, dat niet altijd heeft bestaan in ons lichaam.

Middels dit systeem, ook wel het Social Engagement System genoemd, kun je verbinding aangaan. Je gaat de connectie aan met anderen of met jezelf. Het lukt je om zaken op te lossen of om hulp te vragen. Dit is mogelijk als je je veilig voelt en er geen gevaar of stress aanwezig is.

Onze aandacht is in het bovenste systeem dus gericht op verbinding. Dit organiseren we middels co-regulatie: noodzakelijk in ons leven voor troost, geruststelling en veiligheid. Co-regulatie vindt met name plaats tussen baby’s en jonge kinderen met hun ouders: het zenuwstelselsysteem is nog niet (voldoende) ontwikkeld, en kleine kinderen kunnen zichzelf niet reguleren. Een kind leert zelfregulatie via de ouder. Co-regulatie vindt ook plaats bij volwassenen: in positieve relaties met je partner, familieleden, vrienden of collega’s. Een luisterend oor, iemand die je goed aankijkt of een arm om de schouder kan veel goeds teweegbrengen.

2) Middelste systeem: Sympathisch systeem

Het middelste systeem wordt geregeld door activatie van het sympathische zenuwstelsel (aansturing van actie, in beweging komen). Zodra er een stressvolle situatie ontstaat (wat bij iedere persoon door iets anders kan worden getriggerd!), komen onder andere adrenaline en cortisol vrij in je lichaam. Je hartslag neemt toe en je bloeddruk verhoogt. Het sympathische zenuwstelsel stelt ons in staat om actie te ondernemen: dit is het gaspedaal van je lichaam.

Soms is deze staat wenselijk. Het maakt bijvoorbeeld dat we kunnen rennen om snel een trein te halen. Echter kan deze staat ook optreden wanneer er een stressprikkel ontstaat op een moment dat dit voor jou niet wenselijk is. Bijvoorbeeld als je je tijdens je vrije dag druk maakt over problemen op je werk.

Je wordt alert en voelt meer energie: je lichaam maakt zich klaar om te vechten of vluchten bij stress. In de moderne samenleving hoeven we meestal niet daadwerkelijk te vechten of vluchten, maar wel uiten we een gedragsverandering: we komen gestrest, geagiteerd of gehaast over.

3) Onderste systeem: Dorsale vagale systeem

Tot slot is er de onderste trede, die wordt geregeld door de dorsale nervus vagus. De dorsale nervus vagus is (net als de ventrale nervus vagus, het bovenste systeem) onderdeel van het parasympatische zenuwstelsel, en bevindt zich met name wat dieper in je lichaam, in de buik. Dit is binnen ons zenuwstelsel het oudste systeem, dat al in de oertijd heeft bestaan in ons lichaam. Het regelt tevens het rusten en verteren van voedsel, evenals de bevriezingsreactie.

Het bewustzijn wordt uitgeschakeld in het onderste systeem, het lichaam spaart energie en het beschermt je tegen lichamelijke en psychische pijn. Het wordt gezien als een bewustzijnsverlagingsstrategie of overlevingsstrategie om te doen alsof je dood bent: het lichaam trapt volledig op de rem. Denk maar aan een gevangen muis die voor dood speelt in de bek van een kat. De muis is niet dood, maar zijn zenuwstelsel zet deze reactie in werking om de overlevingskans te vergroten.

Je komt in dit onderste systeem terecht wanneer het middelste systeem niet voldoende effectief is volgens het zenuwstelsel. Dit gebeurt bij dreigende situaties, bijvoorbeeld wanneer je getuige bent van een ongeval. Bij trauma zie je dit als iemand dissocieert. Maar ook bij minder levensbedreigende situaties treedt dit systeem op: wanneer je een presentatie moet geven en plotseling alles bent vergeten, of wanneer je onverwachts voor het blok wordt gezet. Je bevriest.

Polyvagaaltheorie: schuiven tussen de systemen door het zenuwstelsel

Nu je de drie systemen kent, is het naar de polyvagaaltheorie belangrijk om te benadrukken dat je stapsgewijs schuift tussen deze systemen. Stel dat je plotseling door collega’s voor het blok wordt gezet en bevriest: dat is het onderste systeem. Vervolgens schuif je naar het middelste systeem: je zit vol adrenaline, je bent boos op je collega’s en neemt het ze kwalijk. Wellicht uit je je irritatie. Pas daarna kun je weer terechtkomen in het bovenste systeem: je voelt je weer sociaal en veilig – al kan dat wellicht even duren.

Systeem twee en drie: sociale verbinding is moeilijk

Sociale verbinding is belangrijk voor de mens. We hebben het nodig om ons veilig te voelen en om stabiliteit te ervaren. Veiligheid en betrokkenheid zijn essentieel voor gezondheid, groei en herstel.

In het eerste systeem (ventrale vagale systeem) lukt het om sociale verbinding plaats te laten vinden. In het tweede en derde systeem (sympathisch systeem en dorsale vagale systeem) zijn we die verbinding echter kwijt, omdat het risico om verbinding aan te gaan te groot is. Het is moeilijk om contact te zoeken of om hulp te vragen, en de mensen om je heen komen bedreigend op je over. Daarom is het nadelig om je (vaak) in de onderste twee systemen te bevinden. Je mist de sociale verbinding, terwijl deze juist zo essentieel is in ons leven.

Reactie op stress of trauma: per persoon verschillend

In de polyvagaaltheorie wordt benadrukt dat de reactie op stress of trauma per persoon verschillend is. Allereerst verschilt de inhoud van een trauma of stressvolle situatie voor iedereen. Waar de één na een ongemakkelijke ontmoeting met een nieuwe kennis voortaan vreest voor het leren kennen van nieuwe mensen, denkt de ander daar nooit meer over na.

Verder kies je onvrijwillig voor een bepaalde reactie binnen de systemen die we hierboven beschreven: het zenuwstelsel bepaalt dit voor jou. Je kiest dus niet bewust voor een mobiliserende vecht-of-vluchtreactie of juist een immobiliserende bevriesreactie bij stress of onveiligheid. Hier heb je zelfs geen invloed op. Nog voordat je bewust kunt redeneren over een bepaalde reactie, heeft je zenuwstelsel al gehandeld door een inschatting te maken van het mogelijke gevaar. Bij sommige mensen creëert een trigger vanuit de omgeving een vecht-of-vluchtreactie, maar andere mensen bevriezen door diezelfde trigger.

Vanuit welk systeem je zenuwstelsel reguleert bij bepaalde situaties, wordt gedurende ons leven ingericht. Soms al op jonge leeftijd. Door vroegkinderlijk trauma of een gebrek aan co-regulatie (iets aangedaan of verwaarlozing) schiet iemand gedurende de rest van het leven snel in systeem twee of drie: de houding om te vechten of vluchten, of te bevriezen. Ook trauma of langdurige stress op latere leeftijd heeft een negatieve invloed: het zenuwstelsel staat alerter afgesteld, en schiet sneller in systeem twee of drie. Gevaar wordt bij triggers sneller (soms te snel) gedetecteerd en overlevingsresponsen worden sneller (soms te snel) geactiveerd.

In het dagelijks leven: hevigere reacties op stress dan nodig

Trauma, langdurige stress of een gebrek aan co-regulatie maakt dus dat ons lichaam sneller overschakelt naar een systeem voor een onveilige situatie. Echter kan dit ook optreden zonder zoiets te hebben meegemaakt. Ons lichaam reageert op stress: dit is een oeroud systeem. Maar waar er in de oertijd nog reële gevaren waren waartegen we echt moesten vechten, vluchten of bevriezen, is dat in de moderne samenleving nog maar nauwelijks het geval. Toch handelt ons zenuwstelsel nog altijd snel en heftig op stressvolle situaties – ook als deze niet levensbedreigend zijn. Dit gebeurt nu eenmaal onvrijwillig en onbewust: zo’n grote invloed oefent het zenuwstelsel uit op jouw gevoelens en gedrag.

Die intense lichamelijke reactie vanuit het zenuwstelsel kan erg vervelend zijn in het dagelijks leven. Zo kan de vecht-of-vluchtreactie al optreden als je een mailtje krijgt van je baas of als je partner iets onaardigs zegt. Er is geen wezenlijk gevaar, maar je lichaam reageert wel op deze manier. Dit maakt het vervolgens weer moeilijk om sociale verbinding aan te gaan, wat je somber kan maken.

Geplaatst op — Geef een reactie

Supplementen

Supplementen

Sommigen nemen dagelijks minstens een handvol vitaminepillen, terwijl anderen niets moeten hebben van supplementen. Er is niet echt duidelijkheid wat nou goed is. De een zegt dat je van alles moet slikken terwijl de ander beweert dat als je gezond eet, je alles binnenkrijgt.

 

Wat is waarheid en waar doe je goed aan?

 

Zelf behoor ik tot de groep die gelooft dat je zeker wel een aantal supplementen moet slikken. Waarom? Simpelweg omdat de bodemkwaliteit niet meer is wat het ooit was; deze is uitgeput. Hierdoor bevatten onze groenten en fruit aanzienlijk minder vitamines en mineralen. Bovendien is de schappen gevuld met bewerkt voedsel, en raken we steeds meer verwijderd van de natuur. Daarnaast stellen we onszelf bloot aan constante druk en blijven we altijd ‘aan’ staan. In deze situatie kan een extra boost zeker van pas komen. Zeker nu we beduidend minder buiten zijn dan onze voorouders en onze dagen voornamelijk doorbrengen in slecht geventileerde ruimtes onder kunstmatig licht. Dit beperkt onze blootstelling aan frisse lucht en zonlicht, wat juist de belangrijkste bron van vitamine D3 is.

 

Het is van cruciaal belang om te benadrukken dat voedingssupplementen geen vervanging zijn voor een gevarieerd en uitgebalanceerd dieet. Ze kunnen echter wel ondersteuning bieden. Zorg wel dat je weet wat je slikt en waarom je het slikt.

 

Er zijn talloze supplementen op de markt die kunnen helpen bij beter slapen, maar als je voedingspatroon niet optimaal is en je niet regelmatig stress verlicht, blijf je fundament wankel. Dat is zonde.

 

Zelf geloof ik in basis suppletie. Basis suppletie, zoals vitamine D, magnesium, B12 en omega3 beschouw ik echter nooit als verspilling, zelfs niet met een gezond voedingspatroon. Dit komt doordat we ondanks onze gezonde eetgewoonten snel tekorten kunnen oplopen door een uitgeputte bodem, aanwezige gifstoffen, chronische stress, binnen leven, kunstmatig licht en de consumptie van bewerkt voedsel. Bovendien verbruiken we dagelijks veel vitamines en mineralen vanwege de overvloed aan prikkels die we ervaren.

 

Onder basis suppletie horen naar mijn idee:

  • Omega 3
  • Vitamine D3
  • Magnesium
  • Vitamine B12 (vooral voor vegetariërs of als je weinig rood vlees eet)

 

Omega 3:

Ben je geen liefhebber van vette vis of consumeer je het niet minstens twee keer per week? Dan loop je mogelijk het risico onvoldoende omega-3-vetzuren binnen te krijgen. Oeps, want omega-3 is van groot belang voor je hersenen, hart en bloedvaten. Bovendien dragen omega-3-vetzuren bij aan het reguleren van ontstekingsprocessen. Dit is interessant bij ontstekingsblessures of ziekten zoals tenniselleboog, peesontsteking of bijvoorbeeld reuma, artrose, MS. 

 

Vitamine D3:

Vitamine D3 speelt een cruciale rol in de vorming van botten en tanden, en het is tevens van essentieel belang voor de ondersteuning van het immuunsysteem. De productie van vitamine D3 vindt plaats in de huid bij voldoende blootstelling aan zonlicht, waarbij een aanzienlijk deel van de huid ontbloot moet zijn om de juiste hoeveelheid te genereren. Het wordt daarom aanbevolen om buiten de zomermaanden extra vitamine D3 in te nemen, vooral gezien het feit dat in Nederland de zon maar beperkt schijnt en de eigen aanmaak alleen mogelijk is van mei tot en met september.

Met name in de winter is er een risico op een tekort, wat kan leiden tot vermoeidheid en somberheid. Vitamine D3 helpt ook bij het handhaven van een evenwichtige bloedsuikerspiegel en stimuleert de productie van gelukshormonen zoals serotonine, wat gunstig is tegen winterdips of stemmingswisselingen.

De optimale manier om vitamine D3 in te nemen, is altijd in combinatie met magnesium voor maximale effectiviteit, aangezien deze twee stoffen samenwerken in het lichaam. Bovendien wordt aanbevolen om vitamine D3 samen met vitamine K2 in te nemen voor een optimale opname en synergie in het lichaam. Daarnaast moet je Vitamine D3 altijd nemen in combinatie met gezonde vetten, gezien het een in vet oplosbare vitamine is.

 

Magnesium:

Magnesium is een uiterst belangrijk mineraal met anti-stress eigenschappen! Waarom? Er zijn meer dan 2000 lichaamsfuncties die magnesium vereisen, en helaas is magnesium het eerste mineraal dat uitgeput raakt tijdens periodes van stress.

Het lichaam heeft magnesium nodig voor celmetabolisme, energieproductie en diepgaande ontspanning, inclusief ontspanning van het bekkenbodemgebied. Magnesium ondersteunt tevens het reguleren van insuline, wat van invloed is op hoe het lichaam suiker verwerkt. Een laag magnesiumgehalte kan leiden tot schommelingen in de bloedsuikerspiegel en een verhoogde neiging tot gevoelens van angst.

 

Let bij het aanschaffen van supplementen op deze twee belangrijke dingen:

  • Check altijd of je de supplementen kan combineren met medicatie die je slikt
  • Zorg ervoor dat je goede kwaliteit supplementen koopt. Goedkoop=duurkoop. Goedkope supplementen bevatten vaak vormen van een vitamine/mineraal die helemaal niet goed opneembaar zijn.
  • Een goed merk is Vitakruid. Hier kun je bestellen met 10% korting door gebruik te maken van de kortingscode: vitamaui10

 

Al met al, zelf ben ik dus groot fan van basis suppletie. Ik merk dat mensen die een vaste basis hebben over het algemeen gezonder en weerbaarder zijn. Heb je specifieke klachten is het interessant om te kijken hoe supplementen kunnen helpen bij het herstel hiervan.

 

Dank je wel, Maureen van VitaMaui voor de inspiratie!

Geplaatst op — Geef een reactie

Het belang van omega 3

Het belang van omega 3

Omega 3-vetzuren spelen een belangrijke rol in het lichaam als component van de celmembraan, het vlies dat elke cel omgeeft. In deze hoedanigheid beïnvloeden ze de eigenschappen van de celmembraan, zoals vloeibaarheid, flexibiliteit, doorlaatbaarheid, de activiteit van membraangebonden enzymen en celsignaalroutes. DHA heeft de speciale eigenschap dat het in hoge concentraties in de cellen van de hersenen en het netvlies van het oog voorkomt. Tot maar liefst 97 procent van de omega 3-vetzuren in de hersenen en tot 93 procent van die in het netvlies is DHA. Naast hun structurele rol in de celmembranen leveren omega 3-vetzuren (samen met omega 6-vetzuren) energie voor het lichaam en worden ze gebruikt om eicosanoïden te vormen. Eicosanoïden zijn lokaal werkende signaalmoleculen (boodschapperstoffen). Deze moleculen hebben een brede en regulerende functie in het hart en vaatstelsel, de longen, het immuunsysteem en de hormoonhuishouding van het lichaam. 

Immuunsysteem

Omega 3-vetzuren heeft een gunstige rol bij de preventie van hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk en ontstekingsziekten. Ze spelen echter ook een rol in het immuunsysteem, met name in het functioneren van macrofagen. Deze witte bloedcellen kunnen relatief grote deeltjes opnemen (= fagocytose) en spelen een belangrijke rol in het afweersysteem. De impact van omega 3-vetzuren op dit functioneren is sinds het einde van de jaren zeventig uitgebreid onderzocht. Men heeft drie belangrijke eigenschappen van macrofagen geïdentificeerd die door omega 3-vetzuren beïnvloed worden: de productie en de afscheiding van signaalmoleculen, de capaciteit van fagocytose en de regulatie van de functie van macrofagen (ontstekingsbevorderend versus ontstekingsremmend en weefselherstellend). Door een voldoende inname van ALA, EPA en DHA werken macrofagen niet alleen ontstekingsremmend, maar wordt tevens hun fagocytische capaciteit verhoogd. Wetenschappers vermoeden dat deze verhoogde capaciteit verband houdt met veranderingen in de samenstelling en de structuur van hun celmembraan als deze de omega 3-vetzuren in zich opneemt. 

Hart- en vaatziekten

Overzichtsstudies tonen aan dat een hogere consumptie van vis en een hoger omega 3-vetzuurgehalte in het dieet of het bloedplasma* geassocieerd worden met een lager risico op hartfalen, aandoeningen van de kransvaten en fatale hartinfarcten. In 2019 werden de resultaten van een overzichtsstudie (meta-analyse) naar de invloed van mariene omega 3-suppletie op hart- en vaatziekten gepubliceerd. Bij dit onderzoek waren meer dan 125.000 deelnemers betrokken van 13 gerandomiseerde onderzoeken met controlegroep waaronder 3 recente grote onderzoeken. Het doseringsbereik van de omega 3-suppletie bedroeg 376 tot 4000 mg per dag, waarbij de verhouding EPA en DHA varieerde tussen de verschillende onderzoeken. Ongeacht deze verhouding suggereren de bevindingen een verband tussen mariene omega 3-suppletie en een lager risico op hartinfarct, coronaire hartziekten, totale hart- en vaatziekten en sterfte door coronaire hartziekten of hart- en vaatziekten. 

 

Ontstekingen

Omega 3-vetzuren worden vaak bij ontstekingen ingezet. De gunstige invloed van EPA en DHA bij ontstekingsziekten is, biochemisch gezien, te verklaren door onder meer het verminderen van ontstekingsbevorderende signaalmoleculen in het bloed en het wijzigen van de vetzuursamenstelling in de celmembraan. Een overzichtsstudie uit 2017 beoordeelde de werkzaamheid van omega 3-supplementen voor patiënten met reumatoïde artritis. In vergelijking met placebo, verminderde suppletie gedurende 3 tot 18 maanden het aantal gevoelige gewrichten, de stijfheid in de vroege ochtend en het pijnniveau. Een andere studie uit hetzelfde jaar toonde aan dat omega 3-vetzuren een therapeutische rol kunnen spelen bij pijn bij reumatoïde artritis. 

 

Moeder en kind

Vanwege de hoge concentratie in ogen en hersenen is DHA belangrijk voor de ontwikkeling van deze organen. Suppletie van ten minste 600 mg DHA tijdens de zwangerschap vermindert bovendien het risico op vroeggeboorte (geboorte voor 34 weken zwangerschap) en een zeer laag geboortegewicht (minder dan 1500 gram). In een studie scoorden kinderen van moeders die tijdens de zwangerschap vloeibare visolie gebruikten (10 ml per dag met 1183 mg DHA en 803 mg EPA) op vierjarige leeftijd significant beter in intelligentietesten dan kinderen uit de placebogroep. Een vetzuurdisbalans bij kinderen met een lage inname van omega 3-vetzuren is geassocieerd met leer- en gedragsproblemen zoals ADHD, agressie, dyslexie en autistische stoornissen. Na de geboorte is het ook heel belangrijk dat baby’s voldoende DHA binnenkrijgen. Aan zuigelingenmelk worden standaard omega 3-vetzuren toegevoegd. Vrouwen die borstvoeding geven, moeten in deze periode voldoende DHA (en EPA) binnenkrijgen om een adequate hoeveelheid DHA in de moedermelk te bereiken. In een studie werd dit door suppletie met visolie (met hoge concentratie DHA, totaal DHA+EPA samen circa 750-950 mg) behaald. De ontwikkeling van de hersenen loopt door tot ongeveer het vijfentwintigste levensjaar. Extra inname van DHA is daarom niet alleen prenataal en tijdens de eerste levensjaren van belang, maar ook gedurende de ontwikkeling tot jongvolwassene. 

 

Oogaandoeningen

DHA beschermt  tegen leeftijdsgerelateerde maculadegeneratie (AMD), de belangrijkste oorzaak van blindheid. DHA is een belangrijk vetzuur in het netvlies en is essentieel voor het gezichtsvermogen. Mogelijk speelt atherosclerose van de bloedvaten die het netvlies van bloed voorzien een belangrijke rol bij het ontstaan van AMD en helpt DHA dit proces te remmen. Mensen die 4 keer of vaker vette vis eten per week hebben 35% minder kans op AMD vergeleken met degenen die minder vis eten. Ook speelt de omega 6/omega 3-verhouding in de voeding een rol: hoe hoger deze verhouding (dus te veel omega 6 ten opzichte van omega 3), des te hoger de kans op AMD. DHA en EPA beschermen het netvlies tegen afwijkingen veroorzaakt door ischemie*, licht, zuurstof, ontsteking en veroudering. 

 

Cognitieve achteruitgang

Vanaf het 50e levensjaar gaat het cognitief functioneren langzaam achteruit. Suppletie met DHA en EPA bij gezonde vijftigplussers blijkt een gunstige invloed te hebben op de structuur van de hersenen (samenstelling en volume witte en grijze stof) en de functie van de bloedvaten in de hersenen. Hierbij werd eveneens een verbetering waargenomen in zogenoemde executieve functies (zoals planning, geheugen en probleemoplossend vermogen). Meerdere studies laten zien dat met name DHA het geheugen verbeterde bij vijftigplussers die klachten hadden van milde cognitieve achteruitgang.


Softgel supplementatie is vaak geoxideerd en dus niet meer functioneel. Bovendien komt de olie in sofgels vaak uit vis van aan de andere kant van de wereld, waar de vispopulatie op instorten staat. Wil je advies over welke soort Omega 3 ik aanraad? Kijk hier.

Geplaatst op — Geef een reactie

De slimme ademcoach in je handpalmen

De slimme ademcoach in je handpalmen

Ademen geeft rust

Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat een rustige ademhaling helpt om te ontspannen. Langzaam en bewust ademhalen is de meest effectieve methode om stress te verminderen. Dit komt doordat het jouw lichaam signalen stuurt om rustig te worden. Het helpt om je hoofd leeg te maken en je minder angstig te voelen.

Op de lange termijn zal je merken dat je door het doen van ademhalingsoefeningen een hogere stressweerbaarheid krijgt.

Adem mee met de trillingen

Het is heel simpel. Je houdt de Pebbles in beide handen vast en hoeft alleen maar mee te ademen met de trillingen. Zo word je vanzelf meegenomen naar een rustiger tempo en hoef je niet meer mee te tellen in je hoofd!

Zie vooruitgang in herstel

Na iedere ademsessie zie je in de Glimp-app het effect van de oefening op jouw lichaam. Zo kan je door de tijd heen jouw vooruitgang zien! – Anders dan met mindfulness apps dus!

Inzicht in jouw mentale gezondheid

De unieke bio-sensor synchroniseert met jouw ademhaling en geeft grip op je mentale gezondheid. De sensor luistert naar de signalen van jouw lichaam tijdens de sessie en meet stress. Hiervoor meet de sensor hartslagvariabiliteit (HRV), zuurstofsaturatie (SpO2) en huidtemperatuur.

Volg een professioneel ademprogramma

Glimp heeft samen met ademcoaches en psychologen, professionele ademprogramma’s ontwikkeld voor in de Glimp-app. Tijdens de ademsessies word je (met audio) begeleid door een ademcoach (ja, zelfs door mij :-))! Zo maak je kennis met verschillende ademhalingstechnieken en ontdek de kracht van de adem!